Zoeterwoude

Vertrekkend burgemeester Liesbeth Bloemen: 'Nooit verwacht zo lang te blijven'

Vertrekkend burgemeester Liesbeth Bloemen: 'Nooit verwacht zo lang te blijven'

13 december 2019

ZOETERWOUDE - Deze vrijdag is ze vijftien jaar burgemeester van Zoeterwoude. En dat moment grijpt Liesbeth Bloemen aan om haar pensioen aan te kondigen. Op 3 oktober 2020 zwaait ze af. 'Ik ben er al maanden mee bezig, vooral om te kijken wat het juiste moment is om te stoppen', zegt Bloemen in het radioprogramma Politiek@Unity. 'Ik kwam uiteindelijk uit op 3 oktober 2020. Dan werk ik ruim veertig jaar.'

Dat ze haar pensioengerechtigde leeftijd bereikt, was de voornaamste reden om te stoppen. Maar ook wil ze meer tijd hebben om te reizen. 'Dan vind ik het niet netjes om salaris te innen en er niet te zijn. Op een gegeven moment heb je dingen vijftien keer gedaan, dan mag er ook wel eens iemand anders komen.'

In 2004 werd de CDA-politica benoemd als burgemeester van het kleinste dorp van Zuid-Holland. 'Ik had niet verwacht zo lang aan te blijven. Na de eerste herbenoeming na zes jaar, zei ik al: misschien maak ik het wel niet vol. Ik dacht: dan zit ik ergens tien jaar en dan is het wel mooi geweest, maar de tijd vloog voorbij en nu zit ik er al vijftien jaar.'

Altijd tijd voor een praatje
In haar jaren als burgemeester manifesteert ze zich als een echte dorpsburgemeester. Dicht bij de mensen, 'doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg' en altijd toegankelijk. Zo doet ze bewust haar boodschappen bij de buurtsuper op de Rijndijk, want in het Dorp zien ze haar al vaak. Het liefst gaat ze op de fiets door het dorp, en ze is niet te beroerd om de handen uit de mouwen te steken. Meedoen met de Avond Driedaagse, kindergemeenteraad, dorpsfeest etcetera. Liesbeth Bloemen is er bijna altijd bij. Soms niet, dan is ze op een (lange) vakantie. De Verenigde Staten of Azië. Reizen is haar lust en haar leven. Daar schrijft ze dan ook naar hartelust over in haar column.

In diezelfde column is ze overigens goudeerlijk. Zo ook over haar stemproblemen de afgelopen maanden. Maar ook als ze 'pisnijdig' is op bierdrinkende jongvolwassenen, laat ze dat merken. Ook is ze verbijsterd als er geen aanvragen komen voor een lintje, op dat moment zoekt ze zelfs pro-actief de media op. Tot slot is afval haar ding. Zelf maar 6 kilo restafval per jaar, het liefst dat het dorp haar volgt. Zoeterwoude zet onder leiding van Bloemen een koers in met minder afval. Daar krijgt ze soms forse kritiek op, maar politieke tegenstanders krijgen altijd het eerlijke verhaal te horen. 'Af en toe kan ik keihard zijn hoor', grapt ze. 'Als iets niet kan, leg ik dat op een uitermate vriendelijke manier uit dat het niet kan.'

'Zoeterwoudenaren lossen hun problemen op'
Volgens haar is Zoeterwoude een perfect dorp voor een betrokken burgemeester. 'Ik hou niet zo van op de borst kloppen, maar Zoeterwoude is een gemeente waar geen probleemmensen wonen. Zoeterwoudenaren lossen hun problemen op. Die staan altijd hand in hand en dan is het heerlijk om daarvan burgemeester zijn. De kleine schaal heeft als voordeel dat je elkaar makkelijk kan aanspreken. Mensen wonen er prettig en voelen dat ze erbij horen. Dat is een eer en genoegen om daar burgemeester te zijn.'

Bloemen hoopt dat haar opvolger ook een 'mensenmens' wordt. 'Iemand die middenin de gemeenschap staat en het leuk vindt met mensen te praten. Het moet geen kopie van mij worden, het moet iemand zijn die authentiek is en het moet passen.'

Hoogtepunt: 'lastig, maar monument voor Joods meisje heeft me ontroerd'
Gevraagd naar het dieptepunt van haar carrière, blijft het even stil: 'Ik zou het niet weten, je verdringt wel eens dingen die niet goed zijn, maar ik heb nooit gehad: het is zo erg dat ik op ga stappen. Ook een hoogtepunt vindt ze lastig te noemen, maar er wel iets wat haar ontroerd heeft: het monument van de voorheen onbekende Joodse burger van Zoeterwoude, Suzanna Ikkersheim. Dat Joodse meisje werd in de Tweede Wereldoorlog afgevoerd en kwam op 22-jarige leeftijd om het leven in Sobibor.

Niemand wist dat zij uit Zoeterwoude vandaan kwam, maar de burgemeester zocht het uit en realiseerde een monument voor Ikkersheim bij het voormalig klooster op de Hoge Rijndijk. 'Ze was Zoeterwoudse, maar niemand kende haar. We dachten geen Joodse burgers te hebben. Daar werd ik ineens mee geconfronteerd: ik heb haar naam kunnen laten plaatsen op een aparte steen bij het monument, daar ben ik ontroerd door; dat ik daar achteraan ben gegaan. Dat vind ik een belangrijk hoogtepunt.'

'Zoeterwoude is mijn thuis'
En nu? Nu gaat ze met pensioen. Ze gaat verwaarloosde vriendschappen uit het verleden aanhalen, meer reizen, hobby's krijgen meer aandacht. En Zoeterwoude? Daar blijft ze gewoon wonen, 'want ik houd van de mensen hier en ik voel mij Zoeterwoudenaar. Zoeterwoude is mijn thuis.'

Altijd op de hoogte
Volg het nieuws uit de Leidse regio via onze app, gratis te downloaden via Google Play en de App Store.
Volg ons ook via InstagramFacebook en Twitter.
Luister ook naar Unity.NU.

Artikel delen


Blijf op de hoogte met onze nieuwsbrief